Ducati haalt de Monster Dark terug. De nieuwe uitvoering van de 890cc-V2 krijgt een volledig zwarte afwerking, een soberder uitrusting en moet de voordeligste Monster van het gamma worden. Maar wie denkt dat Ducati ook onderhuids flink heeft geschrapt, komt bedrogen uit. De Dark heeft nog altijd 111 pk, Brembo-remmen en een behoorlijk indrukwekkend pakket elektronica. Wat ontbreekt er dan eigenlijk? En is dit misschien wel de verstandigste Monster die je kunt kopen?
De naam Dark gaat terug tot 1998, toen Ducati de Monster 600 Dark introduceerde. Een relatief betaalbare uitvoering die met zijn matzwarte uiterlijk en eenvoudige afwerking de oorspronkelijke Monster-filosofie nog eens benadrukte. Bijna dertig jaar later is die naam terug, al is de motorfiets erachter behoorlijk veranderd.
Wat Ducati heeft weggelaten
Om maar meteen met het belangrijkste verschil te beginnen: de Monster Dark heeft geen quickshifter meer als standaarduitrusting. Op de gewone Monster en Monster+ zit Ducati Quick Shift 2.0 wél standaard, zodat je zonder de koppeling te gebruiken kunt op- en terugschakelen. Bij de Dark moet je daarvoor in de accessoirecatalogus zijn.
De andere besparingen zitten vooral in de afwerking. Ducati kiest voor de kleur Dark Stealth, volledig zwarte wielen en een zadel met een eenvoudiger bekleding. Verschillende onderdelen zijn niet gespoten, waaronder het voorste framedeel, de afdekking van de luchtinlaat en delen van de uitlaatdempers.
Dat klinkt misschien als een bezuiniging die je liever niet ziet, maar bij een naked bike kan zo’n sobere afwerking juist goed werken. Zeker bij de Monster, waarvan het uiterlijk nooit afhankelijk is geweest van grote hoeveelheden kuipwerk. De donkere tank, compacte koplamp en korte achterkant doen het meeste werk.
Waar Ducati niet op bezuinigt, is minstens zo interessant. De Dark heeft dezelfde V2, hetzelfde opgegeven vermogen en koppel en dezelfde basis van het rijwielgedeelte als de gewone Monster. Ook bochten-ABS, tractiecontrole en de andere elektronische rijhulpsystemen zijn behouden.
Dark versus Monster en Monster+
Ducati heeft inmiddels drie reguliere uitvoeringen van zijn nieuwste Monster. Technisch verschillen ze minder dan hun namen misschien suggereren.
| Onderdeel | Monster Dark | Monster | Monster+ |
|---|---|---|---|
| Motor | 890cc-V2 | 890cc-V2 | 890cc-V2 |
| Vermogen | 111 pk | 111 pk | 111 pk |
| Koppel | 91,1 Nm | 91,1 Nm | 91,1 Nm |
| Gewicht zonder benzine | 175 kg | 175 kg | 175 kg |
| Quickshifter | Optie | Standaard | Standaard |
| Cruisecontrol | Optie | Optie | Optie |
| Bochten-ABS | Ja | Ja | Ja |
| Tractiecontrole | Ja | Ja | Ja |
| Wheeliecontrole | Ja | Ja | Ja |
| TFT-dashboard | 5 inch | 5 inch | 5 inch |
| Windschermpje | Optie | Optie | Standaard |
| Afdekking duozadel | Optie | Optie | Standaard |
| Nederlandse vanafprijs | Nog onbekend | € 15.190 | € 15.590 |
| Belgische vanafprijs | Nog onbekend | € 12.590 | € 12.890 |
Het onderscheid tussen de gewone Monster en de Monster+ is betrekkelijk klein. Voor 400 euro extra in Nederland krijg je bij de Plus vooral het kleine windscherm en de afdekking van het passagierszadel. De vering, remmen en motorprestaties veranderen niet.
De Dark gaat een stap verder door ook de quickshifter uit de standaarduitrusting te halen. Dat is voor sommige rijders een gemis, zeker wanneer je gewend bent om zonder koppeling terug te schakelen. Anderen zullen er nauwelijks wakker van liggen. Een goed schakelende zesversnellingsbak met een gewone koppeling heeft tenslotte ook zijn charme.
De doorslag zal bij veel kopers de prijs geven. Als het verschil groot genoeg is, kun je de Dark naar eigen wens aankleden en mogelijk nog altijd goedkoper uit zijn dan met een gewone Monster. Maar dan moeten we eerst weten wat Ducati voor die afzonderlijke accessoires vraagt.
Het 890cc-V2-motorblok
De Monster Dark wordt aangedreven door Ducati’s nieuwste 890cc-V2, die 111 pk levert bij 9.000 tpm en een maximumkoppel van 91,1 Nm bij 7.250 tpm. Het is dezelfde vloeistofgekoelde tweecilinder die in 2026 zijn intrede deed in de vijfde generatie van de Monster.
De belangrijkste technische bijzonderheid is de variabele timing van de inlaatkleppen, door Ducati Intake Variable Timing genoemd. Daarmee kan de motor de kleptiming aanpassen aan het toerental, zodat er niet uitsluitend voor hoge prestaties bovenin hoeft te worden gekozen. Ducati geeft aan dat meer dan tachtig procent van het maximumkoppel beschikbaar is tussen 4.000 en 10.000 tpm.
Dat brede koppelgebied past goed bij een naked bike waarmee je niet voortdurend op zoek wilt zijn naar het hoogste toerental. De V2 behoudt bovendien zijn karakteristieke onregelmatige ontstekingsinterval, waarmee hij zich duidelijk onderscheidt van bijvoorbeeld een viercilinder als de Kawasaki Z900.
Wie nog denkt dat iedere Ducati desmodromische klepbediening heeft, moet trouwens even opletten. Deze V2 gebruikt conventionele klepveren. De distributie wordt bovendien door kettingen aangedreven, in plaats van de bekende tandriemen van veel oudere Ducati-tweecilinders.
Het onderhoud is daardoor eveneens veranderd. Ducati schrijft een controle van de klepspeling voor na 45.000 kilometer. De olieservice staat iedere 15.000 kilometer of twee jaar op het programma, met daarnaast een jaarlijkse servicecontrole.
Er komt ook een 35kW-uitvoering van de Monster Dark, zodat Ducati deze motorfiets eveneens geschikt maakt voor bezitters van het A2-rijbewijs.
Rijwielgedeelte en gewicht
Net als de gewone Monster maakt de Dark gebruik van een aluminium monocoqueconstructie, waarbij het motorblok deel uitmaakt van de dragende structuur. Het klassieke stalen vakwerkframe, jarenlang een van de meest herkenbare onderdelen van de Monster, is daarmee definitief geschiedenis.
De voorvork komt van Showa en heeft 43 mm dikke binnenpoten. Achteraan werkt eveneens een Showa-schokdemper, waarvan de veervoorspanning kan worden ingesteld. Ducati gebruikt twee 320mm-remschijven vooraan, met radiaal gemonteerde Brembo M4.32-vierzuigerremklauwen. Achter zit een enkele schijf van 245 mm.
De Monster Dark rijdt op 17-inchwielen met Pirelli Diablo Rosso IV-banden in de maten 120/70 voor en 180/55 achter. Het zijn dezelfde bandenmaat en dezelfde basiscomponenten die we bij de reguliere Monster terugvinden.
Met 175 kilogram zonder brandstof is de Dark licht voor een motorfiets met 111 pk. Ducati rekent hierbij wel met het rijklaargewicht zonder benzine. Het is dus niet hetzelfde als het volledig afgetankte rijklaargewicht waarmee sommige andere fabrikanten adverteren. De Dark is bovendien niet lichter dan de gewone Monster: beide uitvoeringen wegen volgens de fabrikant evenveel.
De zithoogte bedraagt 815 mm. Met een lager accessoirezadel wordt dat 795 mm en met een aanvullende verlagingsset zelfs 775 mm. De inhoud van de brandstoftank bedraagt volgens de technische specificaties 14 liter.
Hoe Dark is deze Monster eigenlijk?
Toch kun je jezelf afvragen hóe Dark een Monster anno 2027 eigenlijk nog is. Ik bedoel: met tractiecontrole, ride-by-wire, wheeliecontrole, vier rijmodi en zonder het karakteristieke vakwerkframe of zelfs de desmodromische klepbediening. Natuurlijk, de tijden zijn veranderd en al die elektronica heeft absoluut zijn nut. Maar ergens vind ik het jammer dat Ducati de terugkeer van de Dark niet heeft aangegrepen om eens écht terug te gaan naar de basis. Een eenvoudige, lichte V-twin, zonder al te veel elektronische bemoeienis, voor een scherpe prijs. Zou daar niet juist een enorme aantrekkingskracht van uitgaan? Nu is de Dark vooral een Monster met wat minder uitrusting en een soberder uiterlijk. Daar is op zichzelf niets mis mee, maar een beetje meer lef had ik Ducati wel gegund.
Al realiseer ik me ook dat zo’n écht kale Monster waarschijnlijk juist duurder zou worden. De elektronica zit immers al in de bestaande technische basis. Tractiecontrole weglaten levert vermoedelijk weinig besparing op wanneer de benodigde sensoren en regeleenheden er toch al zijn. Een mechanische gaskabel terugbrengen, een ander frame ontwikkelen of zelfs een eenvoudiger motorblok bouwen, zou veel grotere aanpassingen vergen. En die moeten allemaal worden ontwikkeld, getest en goedgekeurd.
Overigens is een mechanische gaskabel onder de huidige Euro 5+-emissieregels nog altijd toegestaan. Het is dus niet zo dat Ducati verplicht is om ride-by-wire te gebruiken. Maar met elektronische gasklepbediening zijn onder meer de verschillende rijmodi en een eventuele cruisecontrol veel eenvoudiger te realiseren.
Het klinkt tegenstrijdig, maar een moderne motorfiets eenvoudiger maken, maakt hem dus niet automatisch goedkoper.
Prijzen en leverbaarheid
De Monster Dark komt vanaf november 2026 op de markt als model voor 2027. Voor Nederland en België heeft Ducati op het moment van schrijven nog geen officiële vanafprijs bekendgemaakt.
In Duitsland is inmiddels een prijs van € 11.990 bekend, exclusief de daar geldende afleveringskosten. Dat geeft een indicatie van de positionering, maar is niet rechtstreeks te vertalen naar een Nederlandse verkoopprijs, onder meer vanwege de bpm.
Ter vergelijking: de gewone Monster kost in Nederland € 15.190 en de Monster+ € 15.590. In België beginnen de prijzen bij respectievelijk € 12.590 en € 12.890. Voor beide landen wordt de Dark naar verwachting de voordeligste uitvoering.
De meerprijs van een achteraf gemonteerde quickshifter is nog een belangrijk aandachtspunt. Als je die sowieso wilt hebben, moet je de totale prijs naast die van de gewone Monster leggen. Hetzelfde geldt voor het windschermpje of de afdekking van het duozadel.
De concurrentie staat niet stil
Ducati mag dan een voordeligere Monster introduceren, de concurrentie in dit deel van de naked-markt is bijzonder stevig. En niet alleen op prijs.
Neem de Kawasaki Z900. Die beschikt over een 948cc-viercilinder met 124 pk, heeft een quickshifter én cruisecontrol standaard en kost in de huidige Nederlandse prijslijst vanaf € 11.299. Voor wie vooral naar prestaties en uitrusting per euro kijkt, wordt het lastig om aan die Kawasaki voorbij te lopen.
De Yamaha MT-09 biedt met zijn 890cc-driecilinder en 119 pk weer een heel ander karakter. Hij combineert een speelse, compacte bouw met een flinke hoeveelheid elektronica. Bovendien heeft Yamaha met de MT-09 inmiddels een behoorlijk sterke reputatie opgebouwd onder liefhebbers van sportieve nakeds.
En dan is er nog de Triumph Street Triple 765 R. Met 120 pk, een standaard quickshifter en een Nederlandse vanafprijs van € 12.495 is ook dat een serieuze tegenstander. De driecilinder van Triumph heeft wel een ander karakter dan de Ducati-V2, terwijl de Street Triple nadrukkelijk sportief is afgestemd.
De Monster heeft daar zijn eigen troeven tegenover staan. Het compacte V2-blok, het lage gewicht en de Italiaanse vormgeving zullen voor een deel van de kopers zwaarder wegen dan een paar extra pk’s of standaardaccessoires. Bovendien is een Monster al sinds 1993 meer dan een optelsom van specificaties.
De prijs van de Dark bepaalt uiteindelijk hoe overtuigend Ducati dat verhaal kan maken.
Ons oordeel
Ik begrijp de aantrekkingskracht van deze Monster Dark wel. Juist omdat de gewone Monster technisch al zo compleet is, voelt het weglaten van een quickshifter en wat luxere afwerking nauwelijks als een ingrijpende concessie. De motor, remmen en het rijwielgedeelte blijven intact en ook de belangrijkste veiligheidsvoorzieningen zijn er gewoon.
Toch wringt die naam Dark ergens. De eerste Monster Dark uit 1998 was een ongecompliceerde, bijna eigenwijze motorfiets die zijn eenvoud niet hoefde te verkopen met een lange lijst elektronische voorzieningen. De moderne Dark is in de eerste plaats een scherp geprijsd bedoelde uitvoering van een technologisch behoorlijk geavanceerde naked.
Voor mij hoeft dat de pret niet te drukken. Geef me een zwarte Monster met 111 pk, goede Brembo-remmen en een aantrekkelijk prijskaartje, en ik kan heel goed zonder quickshifter leven. Maar Ducati moet er dan wel een prijs tegenover zetten die het verschil met de gewone Monster écht de moeite waard maakt.
