The Bullet kennen we al jaren. Maar in Italië vonden ze die bijnaam na Jeffrey Herlings’ zesde wereldtitel kennelijk niet meer genoeg. Moto.it noemt hem nu martello pneumatico: letterlijk een drilboor. In Frankrijk is hij l’ogre, de veelvraat. En in Groot-Brittannië wordt inmiddels voorzichtig geopperd dat hij misschien wel de snelste GP-rijder ooit is.
Dat zegt meer dan een rij losse superlatieven. Buitenlandse media beschrijven Herlings steeds minder als alleen die uitzonderlijk snelle Nederlander uit het zand. Het gaat nu over een recordhouder, overlever en historische grootheid die na alles wat hem is overkomen nog steeds complete reeksen races kan domineren.
Italië: martello pneumatico
De opvallendste nieuwe typering komt van Moto.it. Piero Batini schrijft na Turkije dat ‘The Bullet’ eigenlijk niet meer volstaat en komt uit bij martello pneumatico. In het Engels klinkt het ook heerlijk: Jackhammer.
Een dag later zette hetzelfde medium nog zwaarder in. In een terugblik op zijn loopbaan noemt Moto.it Herlings een rijder die van vroeg fenomeen uitgroeide tot een legende van de motocross: la leggenda di The Bullet. Zes wereldtitels, 123 GP-zeges en veertien jaar tussen zijn eerste en laatste titel worden daar niet meer als losse cijfers behandeld, maar als onderdelen van één uitzonderlijke carrière.
Frankrijk noemt hem ‘l’ogre’
In Frankrijk, waar motorcrossers nog op een voetstuk staan, gaat het ook lekker. DailyMotocross kopte na Turkije: victoire et sixième titre mondial pour l’ogre Herlings. De ogre of veelvraat Herlings dus.
Een dag eerder schreef hetzelfde medium al dat Herlings bijna twee maanden lang geen kruimel meer voor zijn tegenstanders had achtergelaten. Training, kwalificatie, manches: alles ging naar dezelfde man. De officiële MXGP-organisatie noteerde in Turkije zijn vijfde perfecte weekend op rij en zeventien opeenvolgende racezeges. Een achterstand van 68 punten verdween in zes ronden en het WK was met nog twee Grands Prix te gaan beslist.
Heerlijk. De drilboor blijft maar hameren; l’ogre slokt alles op wat er te winnen valt.
Groot-Brittannië: misschien wel de snelste GP-rijder ooit
Het Britse GateDrop kiest minder voor een bijnaam en meer voor zijn plek in de geschiedenis. Herlings wordt er een Dutch legend en een fighter genoemd. De blessures sinds zijn vorige wereldtitel in 2021 worden nadrukkelijk meegenomen: een gebroken nek, tijdelijke verlamming, gebroken sleutelbenen en ribben. Toch bleef hij terugkomen.
Daarna volgt de grotere claim. Met zes wereldtitels en inmiddels 123 GP-zeges kan Herlings volgens GateDrop comfortabel tussen de beste rijders ooit worden gezet en is hij misschien zelfs de snelste GP-rijder aller tijden.
Ook TMX beschrijft zijn titel niet als voorzichtig punten sprokkelen. Herlings werd volgens het Britse blad wereldkampioen op de meest Herlings-achtige manier die mogelijk was: door gewoon weer alles te winnen. De 1-1 in Turkije betekende zijn vijfde perfecte GP op rij. Alleen afvinken wat nodig was, past volgens TMX simpelweg niet bij hem.
In de VS is hij al ‘Return of the King’
Ook in de Verenigde Staten wordt Herlings al langer in historische termen beschreven. Racer X noemde hem eerder dit jaar een in-our-time legend: niet iemand die later misschien als legende wordt herinnerd, maar een rijder die die status al tijdens zijn actieve carrière heeft bereikt.
Voor het juni-nummer koos Racer X zelfs de titel Return of the King. Dat was maanden voordat titel zes binnen was. De aanleiding was toen zijn volledige reset: KTM eruit, Honda erin, andere kleding, andere sponsors, vrijwel alles nieuw. Vervolgens won hij meteen.
Het Amerikaanse RACER koos dezelfde toon. Daar was Herlings in april al simpelweg een motocross legend die eigenlijk niets meer hoefde te bewijzen, maar toch nog aan een compleet nieuw hoofdstuk begon.
Australië: een van de groten aller tijden
Het Australische MotoOnline houdt het zakelijker, maar de conclusie is dezelfde. De zesde wereldtitel heeft volgens het medium Herlings’ plaats tussen de groten aller tijden verder verstevigd. Zijn eerste seizoen bij Honda wordt er remarkable genoemd.
De discussie gaat buiten Nederland steeds minder over de vraag óf Herlings bij de allergrootsten hoort. De nuance verschuift naar waar precies: onder Everts en Cairoli op basis van wereldtitels, boven iedereen op basis van GP-zeges en volgens sommigen zelfs bovenaan wanneer pure snelheid het criterium is.
Van The Bullet naar historische grootheid
Jarenlang was het internationale beeld van Herlings vrij eenvoudig: The Bullet, de Nederlander die vooral in zand dingen kon die anderen niet konden. Inmiddels past dat beeld nog maar op een deel van zijn carrière.
Herlings won als tiener en als dertiger, in MX2 en MXGP, op KTM en Honda, tijdens dominante seizoenen en na jaren vol blessures. In 2026 stapte hij na praktisch zijn hele GP-carrière bij KTM op een Honda en werd hij in zijn eerste seizoen wereldkampioen. Op RIDEM schreven we eerder al waarom die zesde wereldtitel misschien niet zijn beste, maar wel een van zijn belangrijkste is.
Ook zijn overstap naar Honda krijgt daardoor achteraf een ander gewicht. Het bleek niet het slotstuk van zijn loopbaan, maar het begin van nog een titeljaar.
Misschien verklaart dat waarom buitenlandse media nu naar steeds grotere woorden grijpen. Martello pneumatico, l’ogre, fighter, legend, Return of the King. The Bullet was ooit genoeg om zijn snelheid te vangen. Voor de carrière die er inmiddels omheen is gebouwd, zoeken ze in het buitenland duidelijk naar iets groters.
