Toen Ducati tijdens de World Ducati Week de nieuwe Desmo450 SM onthulde, was de vergelijking snel gemaakt. Had Ducati met de Hypermotard niet al bijna twintig jaar een Supermotard in huis?
Het korte antwoord is: nee. De Hypermotard en de nieuwe Desmo450 SM delen dezelfde inspiratiebron, maar zijn ontwikkeld vanuit een totaal andere filosofie. Waar de Hypermotard vanaf het begin een sportieve straatmotor was met Supermotard-invloeden, volgt de Desmo450 SM voor het eerst het klassieke recept van een echte Supermotard. Juist daardoor zijn beide motoren veel minder vergelijkbaar dan ze op het eerste gezicht lijken.
Dezelfde inspiratie, een totaal andere basis
Twee motorblokken, twee karakters
Lichtgewicht versus alleskunner
Droge koppeling, desmodromische kleppen en andere Ducati-details
Hoe verschillend rijden ze waarschijnlijk?
Geen opvolger, maar een nieuw hoofdstuk
Dezelfde inspiratie, een totaal andere basis
Op papier lijken de overeenkomsten groot. Beide motoren hebben een rechtop zitpositie, brede sturen, lange veerwegen en een uitstraling die rechtstreeks uit de Supermotardwereld lijkt te komen.
Toch begint het grootste verschil al bij het frame.
De Hypermotard 1100 uit 2007 werd vanaf een leeg vel papier ontwikkeld als straatmotor. Ducati wilde een speelse machine bouwen die het gevoel van een Supermotard opriep, maar tegelijkertijd geschikt bleef voor dagelijks gebruik, langere ritten en sportief rijden op bochtige wegen.
De nieuwe Desmo450 SM volgt juist het klassieke Supermotardrecept. Ducati nam de Desmo450 MX als uitgangspunt en bouwde daar een asfaltgerichte machine van. Dat is precies dezelfde route die fabrikanten als KTM, Husqvarna en Honda al jarenlang volgen.
Het verschil lijkt klein, maar bepaalt vrijwel alles aan het karakter van beide motoren.
Twee motorblokken, twee totaal verschillende karakters
Ook onderhuids verschillen beide Ducati’s fundamenteel.
| Hypermotard 1100 (2007) | Desmo450 SM (2027) | |
|---|---|---|
| Motor | 1.078 cc L twin | 449 cc eencilinder |
| Koeling | Luchtgekoeld | Vloeistofgekoeld |
| Klepbediening | Desmodromisch | Desmodromisch |
| Vermogen | 95 pk | Nog niet bekend |
| Koppel | 103 Nm | Nog niet bekend |
De Hypermotard draaide volledig om koppel. De luchtgekoelde tweecilinder leverde al vroeg veel trekkracht en voelde zich het prettigst op bochtige provinciale wegen, waar het blok vanuit lage toerentallen krachtig oppakte.
Bij de Desmo450 SM zal de nadruk veel meer liggen op een licht draaiende eencilinder die is ontwikkeld vanuit de motorcross. Dat betekent minder vliegwielmassa, een explosievere gasreactie en een karakter dat veel sterker is gericht op korte acceleraties en maximale controle tijdens hard remmen en uitaccelereren.
Lichtgewicht versus alleskunner
Misschien is het gewicht wel het grootste verschil tussen beide motoren.
De eerste Hypermotard woog rijklaar ongeveer tweehonderd kilogram. Daarmee voelde hij speels voor een straatmotor, maar vergeleken met een echte Supermotard bleef het een relatief zware machine.
De Desmo450 SM zal naar verwachting tientallen kilo’s lichter zijn. Ducati heeft de definitieve cijfers nog niet bekendgemaakt, maar omdat de motor rechtstreeks is afgeleid van de Desmo450 MX ligt een veel lager totaalgewicht voor de hand.
Dat lagere gewicht beïnvloedt alles. Van het insturen en omgooien van de motor tot de manier waarop hij uitbreekt bij het uitkomen van een bocht.
Droge koppeling, desmodromische kleppen en andere Ducati details
Beide motoren dragen onmiskenbaar Ducati-DNA, maar ook dat DNA is in twintig jaar tijd veranderd.
De eerste Hypermotard beschikte over de karakteristieke droge koppeling waar Ducati jarenlang bekend om stond. Het herkenbare ratelende geluid hoorde voor veel liefhebbers net zo bij de motor als de L-twin zelf.
Bij de Desmo450 SM kiest Ducati voor een moderne natte koppeling. Dat past beter bij het intensieve gebruik waarvoor een Supermotard is bedoeld. Tegelijkertijd blijft Ducati trouw aan zijn desmodromische klepbediening. Opvallend genoeg gebruikt Ducati dat systeem tegenwoordig juist op een eencilinder uit de motorcross, terwijl veel liefhebbers desmodromiek vooral associëren met de grote straatmotoren uit het verleden.
Het laat mooi zien hoe de techniek binnen Ducati zich heeft ontwikkeld. Sommige iconische kenmerken verdwenen, andere kregen juist een nieuwe toepassing.
Lees ook ons techniek-artikel hierover: Ducati droge koppeling: waarom het iconische geluid verdwijnt
Hoe verschillend rijden ze waarschijnlijk?
Hoewel een directe vergelijking pas mogelijk is zodra de Desmo450 SM daadwerkelijk is getest, valt nu al te voorspellen dat beide motoren een totaal ander publiek aanspreken.
De Hypermotard voelt zich thuis op openbare wegen. Hij combineert veel koppel met comfort, stabiliteit en een relatief ontspannen rijhouding. Daardoor is hij geschikt voor zowel een sportieve zondagrit als dagelijks gebruik.
De Desmo450 SM lijkt veel dichter tegen een wedstrijdfiets aan te zitten. Minder comfort, minder gewicht en een veel directere reactie op iedere stuurbeweging. Hij zal waarschijnlijk uitblinken op korte, bochtige trajecten en kartcircuits, waar iedere kilo en iedere centimeter wielbasis voelbaar zijn.
Beide motoren delen dezelfde speelse houding, maar de manier waarop ze die invullen verschilt fundamenteel.
Geen opvolger, maar een nieuw hoofdstuk
Het is verleidelijk om de Desmo450 SM te zien als de opvolger van de eerste Hypermotard. In werkelijkheid vertellen beide motoren een ander verhaal.
Met de Hypermotard liet Ducati zien hoe een Supermotard als straatmotor kon aanvoelen. Met de Desmo450 SM doet het merk juist het omgekeerde. Voor het eerst bouwt Ducati een echte Supermotard volgens het klassieke recept: een lichte motorcrossmachine die is aangepast voor asfalt.
Dat maakt de Desmo450 SM geen moderne Hypermotard, maar een volledig nieuw hoofdstuk binnen Ducati. Beide modellen zijn geïnspireerd door dezelfde sport, maar vertegenwoordigen twee totaal verschillende ideeën over wat een Supermotard eigenlijk moet zijn.
