Jeffrey Herlings kon zondag in Ernée eigenlijk niet meer doen. Twee manches reed hij tijdens de Motocross of Nations, twee keer kwam hij als winnaar over de finish. Zelfs een valpartij in de laatste manche hield hem niet tegen. Toch stond Nederland een paar uur later niet op de hoogste trede van het podium, maar op de derde. België won, zonder zelf ook maar één manchezege te pakken.
Dat klinkt bijna alsof er iets niet klopt, maar het laat precies zien waarom de Motocross of Nations zo’n andere wedstrijd is dan een normale Grand Prix. Herlings was individueel de sterkste Nederlander en leverde met 1-1 de best mogelijke score af. België had daar drie rijders tegenover staan die samen nauwelijks steken lieten vallen. Uiteindelijk leverde dat 23 punten op. Spanje werd tweede met 26 punten, Nederland derde met 34.
Zelfs een val houdt Herlings niet tegen
Vooral de laatste manche maakte de prestatie van Herlings bijzonder. De Nederlander ging vroeg in de race onderuit terwijl hij derde lag en moest vanaf de achtste positie opnieuw beginnen. Jorge Prado reed ondertussen vooraan en had op een gegeven moment ongeveer elf seconden voorsprong.
Ook dat bleek niet genoeg. Herlings reed het gat dicht en eenmaal bij Prado aangekomen volgde nog even een rechtstreeks gevecht. Uiteindelijk moest ook de Spanjaard eraan geloven en reed Herlings weg naar een overwinning met ruim twaalf seconden voorsprong. Eerder op de dag had hij de tweede manche van de MXoN al gewonnen.
Daarmee stond er achter zijn naam precies wat je als landenploeg van je kopman hoopt te krijgen: 1-1. Beter bestaat niet, maar een MXoN-team bestaat uit drie rijders.
Twee enen zijn niet genoeg
De puntentelling van de Motocross of Nations is genadeloos eenvoudig. Iedere rijder komt twee keer in actie. Van de zes resultaten per land tellen de beste vijf mee; alleen het slechtste resultaat mag worden geschrapt.
Nederland had met Herlings dus twee punten uit twee races binnen. Roan van de Moosdijk noteerde daarnaast een negende en achttiende plaats, Glenn Coldenhoff een veertiende en negende. De achttiende plaats kon worden weggestreept. Daarmee kwam Nederland uit op 1 + 1 + 9 + 14 + 9 = 34 punten.
België won ondertussen geen enkele manche. Lucas Coenen reed naar een derde en vijfde plaats, Liam Everts werd tweemaal vierde en Sacha Coenen twaalfde en zevende. Die twaalfde plaats was het Belgische schrapresultaat, waardoor 3 + 5 + 4 + 4 + 7 = 23 punten overbleven.
Dat zijn er elf minder dan Nederland. Niet dankzij één uitschieter, maar doordat vijf Belgische resultaten allemaal in de top zeven zaten.
Het bizarre: Herlings maakte dit al eerder mee
Voor Herlings is het bovendien bepaald niet de eerste keer dat een ijzersterke persoonlijke MXoN geen Nederlandse eindzege oplevert.
In 2012 won hij individueel de Open-klasse met een eerste en tweede plaats. In 2016 deed hij dat opnieuw met 2-1 en in 2017 met 1-2. In 2018 volgde opnieuw een klassiek sterk Herlings-weekend: hij won zijn klasse met 1-2. Nederland werd dat jaar tweede, ondanks een gehavende ploeg die uiteindelijk met slechts twee rijders verder moest.
Maar vooral 2021 lijkt achteraf bijna een voorproefje van wat zondag in Ernée gebeurde. Ook toen won Herlings beide manches waarin hij uitkwam en noteerde hij dus de perfecte 1-1. Nederland eindigde desondanks als tweede. Italië won met 37 punten, Nederland kwam tot 38. Eén punt verschil, terwijl Herlings persoonlijk geen enkel punt meer had kunnen besparen.
Vijf jaar later gebeurt vrijwel hetzelfde. Opnieuw levert Herlings een 1-1 af en opnieuw is Nederland geen wereldkampioen. Ditmaal is het verschil met de winnaar bovendien een stuk groter.
Toen Nederland wél won, was Herlings niet eens de man met 1-1
Daar zit nog een aardige tegenstelling in. De enige Nederlandse eindzege in de geschiedenis van de Motocross of Nations kwam in 2019 in Assen. Herlings reed daar uitstekend en finishte als tweede en vierde, maar de Nederlander die toen 1-1 reed was Glenn Coldenhoff.
Coldenhoff won beide manches waarin hij uitkwam en deed daarmee iets wat hij een jaar eerder tijdens de MXoN van RedBud óók al had gedaan. Samen met Herlings en Calvin Vlaanderen leverde dat Nederland in Assen eindelijk de eerste Chamberlain Trophy op.
Het onderstreept hoe weinig één individuele uitslag uiteindelijk zegt. In 2019 hoefde Herlings niet alles te winnen omdat Nederland als ploeg sterk genoeg was. In 2021 won hij alles en kwam Nederland één punt tekort. In 2026 wint hij opnieuw alles, maar loopt de achterstand op de winnaar zelfs op tot elf punten.
België wint precies de wedstrijd die de MXoN hoort te zijn
Daarmee is de Belgische overwinning misschien minder spectaculair dan wat Herlings zondag individueel liet zien, maar wel exemplarisch voor de MXoN. Lucas Coenen, Liam Everts en Sacha Coenen hoefden geen van drieën de snelste man op de baan te zijn. Ze moesten vooral voorkomen dat er een slecht resultaat bleef staan, en dat lukte.
Voor België betekent het de eerste Chamberlain Trophy sinds 2013. Voor Nederland rest een derde plaats op een dag waarop zijn beste rijder werkelijk niets meer had kunnen doen. Herlings won beide races waarin hij uitkwam, maar België won de Motocross of Nations.
