De Ducati Monster is voor 2026 ingrijpend vernieuwd en inmiddels ook gereden door internationale media. De overstap naar Ducati’s nieuwe 890 cc V2-blok met Intake Variable Timing (IVT) is de grote headline, maar in de tests gaat het net zo vaak over iets anders: de Monster is lichter, compacter en duidelijk “strakker” als totaalpakket. Wat blijft er over van het rauwe Monster-karakter, en voor wie is deze nieuwe generatie juist wél interessant?
Hieronder bundelen we de belangrijkste bevindingen van gezaghebbende internationale testers, met duidelijke scheiding tussen harde specs en rij-impressies; Visordown, MCN en 1000PS.
Motorblok: 890 cc V2 met IVT, meer bruikbaarheid
De basis is Ducati’s nieuwe 90 graden V2 van 890 cc, met IVT op de inlaat. Dat systeem varieert continu de timing van de inlaatkleppen, met als doel én koppel onderin én adem bovenin, zonder dat het één het ander kost.
Belangrijkste cijfers (Monster-specificatie)
Vermogen: 111 pk bij 9.000 tpm
Koppel: 91,1 Nm bij 7.250 tpm
Volgens 1000PS is al vanaf 3.000 tpm meer dan 70 procent van het maximale koppel beschikbaar, en tussen 4.000 en 10.000 tpm zelfs meer dan 80 procent.
Wat testers vooral melden over dit blok
Visordown beschrijft dat het nieuwe blok niet meer die koppelrijke “duw” van de uitgaande 937 Testastretta heeft, maar daar een bruikbaarder en veelzijdiger karakter voor teruggeeft. In Rain en Road is het vriendelijk en goed doseerbaar, terwijl Sport duidelijk meer pit en scherpte geeft.
1000PS plaatst het heel praktisch: prestaties blijven in de buurt van de voorganger, maar de powerband voelt vlakker en toegankelijker, mede door die IVT-aanpak.
Ook belangrijk voor eigenaren
Ducati communiceert voor deze generatie een klepspelingcontrole-interval van 45.000 km, wat in deze klasse opvallend lang is.
Gewicht en ergonomie: de Monster wordt compacter en makkelijker
Ducati zet hard in op “licht en simpel”: rijklaargewicht zonder brandstof wordt rond 175 kg genoemd, en Ducati stelt dat de motor 4 kg lichter is dan de vorige Monster-generatie.
De zithoogte staat op 815 mm (met opties om verder omlaag te gaan). Visordown merkt daarnaast op dat de rijhouding duidelijk voorwiel-georiënteerd blijft, maar dat het stuurgedrag in de stad niet zwaar of onhandig wordt.
Rijgedrag: “telepathisch” insturen, verrassend comfortabel
Als je één rode draad uit de Visordown-test haalt, is het dit: het rijwielgedeelte is de grootste stap. Ze noemen de motor even direct als de 937 bij insturen, maar met extra agiliteit én meer rust wanneer het asfalt slechter wordt.
1000PS bevestigt dat beeld, maar plaatst er een duidelijke kanttekening bij: Ducati kiest voor Showa-componenten met weinig instelmogelijkheden (vooral achter alleen preload). De basisafstelling is eerder aan de zachte kant, gericht op straatcomfort, maar volgens de test werkt het nog steeds sportief genoeg zonder “wollig” te worden.
Remmen en banden: sterk, goed doseerbaar, logisch gekozen
De hardware is herkenbaar Ducati: Brembo M4.32-klauwen met 320 mm schijven voor, Pirelli Diablo Rosso IV als OEM-band. Zowel Ducati’s eigen specs als de tests benadrukken vooral doseerbaarheid en vertrouwen, passend bij het allround naked-doel van de Monster.
Elektronica: compleet pakket, zonder dat het ‘in de weg’ zit
Ducati hangt de Monster V2 vol met moderne rijhulpen op 6-assige IMU-basis: bochten-ABS, tractiecontrole, wheelie control, engine brake control en quickshifter (DQS 2.0). Er zijn vier Riding Modes (Sport, Road, Urban, Wet) en het dashboard is een 5 inch TFT met nieuwe bediening.
Visordown is opvallend positief over de vernieuwde bediening en menustructuur: minder gedoe, sneller wisselen en makkelijker finetunen van de instellingen.
Kritische noten uit de tests
Geen enkele test is alleen maar hosanna. Dit zijn de punten die terugkomen:
Minder laagtoerige koppelkracht dan de oude 937
Wie juist voor dat dikke onderin-karakter ging, moet wennen. Visordown benoemt dit expliciet.
Quickshifter-hapering (incidenteel)
Visordown meldt af en toe een korte aarzeling bij opschakelen, die Ducati verklaart als een elektronische eindje dat nog afgerond moet worden.
Beperkte vering-instelbaarheid
1000PS noemt het ontbreken van instelbare dеmping (voor en achter) als een minpunt op papier, al vinden ze de gekozen compromis-afstelling in de praktijk geslaagd.
Voor wie is de Monster V2 bedoeld?
Als je de eerste internationale tests samenbrengt, ontstaat een vrij helder profiel:
Wel: rijders die een moderne naked willen die licht aanvoelt, strak stuurt, makkelijk te doseren is in dagelijks gebruik, maar nog steeds Ducati-scherpte biedt als je in Sport-mode gaat rijden.
Minder: rijders die de Monster vooral kochten om het rauwe, koppelrijke onderin-gevoel van de 937 Testastretta, en die graag veel ‘mechanisch karakter’ in de aandrijving voelen.
Verder lezen
Visordown review: https://www.visordown.com/reviews/ducati-monster-2026-v2-review
MCN review: https://www.motorcyclenews.com/bike-reviews/ducati/monster-890/2026/
1000PS test: https://www.1000ps.de/testbericht-id-3013752-ducati-monster-2026-neue-v2-power-und-rueckkehr-zur-essenz
